
Letra
Le sekaj, sekaj smrečico, ti drajla la la la, da stesal si boš barčico, ti drajla la la la.
#Je smrečica posekana, za barko je pripraljena.
#Je barčica napravljena, na morje je postaljena.
#Odrin', odrin' od kraja preč, ne boš me vid'la, ljub'ca, več.
#Je barčica zaplavala, je deklica jokala.
#Tradução para português
Corta, corta o pequeno abeto, ti drajla la la la, para dele lavrares um barquinho, ti drajla la la la. O pequeno abeto está abatido, já preparado para o barco. O barquinho está pronto, posto sobre o mar. Afasta, afasta-te da margem — não me verás mais, meu amor. O barquinho partiu a navegar, e a rapariga chorava.
#Le sekaj, sekaj smrečico num relance
- País de origem
- 🇸🇮 Eslovénia
- Cantada em
- esloveno
- Letra de
- Tradicional
- Primeiro registo
- canção popular eslovena; autor desconhecido
- Ideal para idades
- 2–7
- Tema
- tradicional
- Última atualização
- 25 de julho de 2026
Significado e origem
Esta canção popular serena está construída como uma pequena cadeia de causas e efeitos, e leva-nos, estrofe a estrofe, de um começo luminoso a um fim triste. Começa como uma canção de trabalho — le sekaj, sekaj smrečico, «corta, corta o pequeno abeto» — com um alegre refrão ti drajla la la la, enquanto a árvore cai e é lavrada num barco. Cada passo decorre naturalmente do anterior: o abeto é cortado, o barco é construído, o barco é lançado à água.
E depois transforma-se numa canção de partida. Quando o barquinho se afasta da margem, quem canta lança uma última palavra a alguém querido — não me verás mais, meu amor — e a última estrofe deixa uma rapariga a chorar enquanto o barco parte. Essa viragem discreta, do trabalho honesto da construção para a mágoa da despedida, está muito no espírito da canção popular eslovena, que tantas vezes liga o partir a deixar alguém para trás. Não tem autor conhecido; é uma canção tradicional, transmitida de ouvido, triste e doce em igual medida.
Perguntas frequentes
- De que fala «Le sekaj, sekaj smrečico»?
- Da construção de um barco e de uma despedida. Corta o pequeno abeto, insiste a canção, para dele lavrares um barquinho; a árvore cai, o barco é construído e lançado ao mar — e, ao afastar-se da margem («não me verás mais, meu amor»), fica uma rapariga a chorar. O refrão «ti drajla la la la» percorre-a de ponta a ponta.
- Porquê o final triste?
- Porque no fundo é uma canção de partida. A alegre lida de cortar e construir o barco leva, passo a passo, a que o barco parta e a que alguém querido fique na margem — o velho tema popular de partir deixando alguém para trás.
- Quem escreveu «Le sekaj, sekaj smrečico»?
- Não há autor registado; é uma canção popular eslovena tradicional, transmitida de ouvido.


