een komische menseneter tuimelt in zijn eigen dampende ketel, met een grijnzende duivel ernaast

Slovenië · gezongen in het Sloveens

En hud pesjan je živel

“En hud pesjan je živel” is een Sloveens lied vol zwarte humor, met een tekst die aan Mirko Mahnič wordt toegeschreven, over een menseneter die de duivel zelf probeert te koken, in zijn eigen ketel valt en wordt opgeslokt; het werd gezongen in de televisieserie “Erazem in potepuh” uit 1971.

▶ Bekijk op YouTube

Opent een YouTube-zoekopdracht naar dit liedje in een nieuw tabblad — er speelt niets af op deze pagina.

Songtekst

En hud pesjan je živel, se futral je z ljudmi, z njih žup'co si je kuhal, obral jih do kosti.

#

Enkrat pa en'ga najde, ga hoče v lonec dat', preveč je čudno dišal, preveč je bil kosmat.

#

Kdo bil je ta kosmatež, lahko ugane vsak. Dihur je bil, kajneda! Narobe, bil je vrag!

#

Pesjan čez kotel padu, pa s kropom se polil, ga vrag je brž obglodal, pa župco vso popil.

#

Uči nas tale štor'ja, da kjer sta vraga dva, da tisti zmerom zmaga, k' 'ma več pesjanskega.

#

Nederlandse vertaling

Er leefde eens een woeste menseneter, hij voedde zich met mensen, hij kookte er soep van en kloof ze af tot op het bot. Maar op een dag vangt hij er een die hij in de pot wil stoppen — hij rook veel te vreemd, hij was veel te harig. Wie die harige was, dat raadt iedereen zo. Een bunzing, nietwaar? Mis — het was de duivel! De menseneter viel over de ketel en goot het kokende water over zich heen; de duivel kloof hem vliegensvlug af en dronk alle soep op. Dit verhaaltje leert ons: waar twee duivels zijn, wint altijd degene die het meest van het beest in zich heeft.

#

Rechten

De tekst van dit lied is van Mirko Mahnič en is nog auteursrechtelijk beschermd. Hij staat hier, met naamsvermelding, om thuis en in de klas te zingen; er is geen licentie voor hergebruik verkregen en niets op deze pagina mag verder worden gekopieerd. Rechthebbenden kunnen om een correctie of verwijdering vragen — zie teksten & vermeldingen.

En hud pesjan je živel in het kort

Land van herkomst
🇸🇮 Slovenië
Gezongen in
Sloveens
Tekst van
Mirko Mahnič
Eerste vermelding
tekst toegeschreven aan Mirko Mahnič; als “Pesjanska” gezongen in de tv-serie “Erazem in potepuh” (1971), muziek toegeschreven aan Marijan Vodopivec
Geschikt voor leeftijd
2–7
Stemming
speels, traditioneel
Laatst bijgewerkt
27 augustus 2026

Betekenis en herkomst

Dit is een van de vreemdere hoekjes van de Sloveense kinderkamer — een lied vol zwarte humor, in de oude traditie van griezelverhalen die om te lachen worden verteld. Een woeste menseneter leeft van mensen: hij kookt er soep van en kluift ze af tot op het bot — tot de dag dat hij iets vangt om te koken dat te vreemd ruikt en er te harig uitziet. De clou van het middelste couplet is dat zijn beoogde avondmaal geen bunzing is, zoals je zou raden, maar de duivel zelf — en de rollen draaien meteen om: de menseneter tuimelt in zijn eigen kokende ketel, en de duivel kluift hem af en drinkt de soep.

Ondanks alle kannibalen en ketels speelt het als tekenfilmkomedie: de schurk wordt afgetroefd door een groter monster en krijgt precies voorgeschoteld wat hij verdiende, en het geheel eindigt met een quasi-plechtige moraal — waar twee duivels elkaar treffen, wint altijd de meest beestachtige.

Het is geen oud volkslied, al wordt het vaak zo ingedeeld. Als Pesjanska werd het gezongen in Erazem in potepuh, de kinderserie van RTV Ljubljana uit 1971 naar Rasmus van Astrid Lindgren, waarin de acteur Dare Ulaga het uitvoerde; het verscheen op een kleine plaat samen met Huda mravljica en Sirota Jerica uit dezelfde serie. De liedtekstsite Besedilo.si schrijft tekst en muziek toe aan Mirko Mahnič (1919–2018) — theaterregisseur, schrijver en jarenlang taalcoach bij het Drama-theater van Ljubljana —, terwijl de muziek elders wordt toegeschreven aan Marijan Vodopivec, in wiens lijst van film- en radiomuziek Pesjanska staat. De tekst is dus van Mahnič en de melodie hoogstwaarschijnlijk van Vodopivec. De volksliedsite die de tekst afdrukt noemt helemaal geen auteur, en het lied wordt soms ten onrechte aan Janez Bitenc toegeschreven — daarvoor vonden we niets. Zijn sluwe, onpreutse humor is van hetzelfde hout als de oudere kinderliedjes waarvan nooit werd verwacht dat ze door en door zachtaardig zouden zijn.

Veelgestelde vragen

Waar gaat “En hud pesjan je živel” over?
Een komisch verhaal over het boontje dat om zijn loontje komt. Een woeste menseneter leeft van mensen: hij kookt er soep van en kluift ze af tot op het bot. Op een dag vangt hij een vreemd, harig wezen om te koken — maar het blijkt de duivel te zijn; de menseneter tuimelt in zijn eigen ketel kokend water, en de duivel slokt hem op en drinkt alle soep. De quasi-moraal: waar twee duivels elkaar treffen, wint altijd de meest beestachtige.
Is “En hud pesjan je živel” te eng voor kinderen?
Op papier is het gruwelijk, maar het speelt als brede tekenfilmkomedie: een menseneter die door de duivel wordt afgetroefd in monsterlijkheid en zijn verdiende loon krijgt. Zoals in veel oude komische vertellingen is de griezel aangedikt om te lachen, en het loopt slecht af met de schurk, niet met een onschuldige.
Wie schreef “En hud pesjan je živel”?
De liedtekstsite Besedilo.si schrijft tekst en muziek toe aan Mirko Mahnič (1919–2018), theaterregisseur, schrijver en jarenlang taalcoach bij het Drama-theater van Ljubljana. Het lied werd — onder de titel “Pesjanska” — gezongen in de kinderserie “Erazem in potepuh” van RTV Ljubljana uit 1971, uitgevoerd door de acteur Dare Ulaga; de muziek wordt daar toegeschreven aan de componist Marijan Vodopivec: de Sloveense Wikipedia noemt “Pesjanska” bij zijn film- en radiomuziek, en het verslag van een platenverzamelaar over de single uit 1971 zegt hetzelfde. De tekst is dus van Mahnič en de melodie hoogstwaarschijnlijk van Vodopivec. De volksliedsite die de tekst afdrukt noemt geen auteur, en het lied wordt soms ten onrechte aan Janez Bitenc toegeschreven — daarvoor vonden we geen enkele bron.

Bronnen