SongtekstAs commonly sung (three verses)
Žabe svatbo so imele, zbrane od sosednih mlak, jedle, pile so in pele, re-ga, re-ga, reg, kvak, kvak, kvak, kvak.
#Skokica nevesta mlada, ženin bil je dolgokrak, rajala oba sta rada, re-ga, re-ga, reg, kvak, kvak, kvak, kvak.
#Po večerji zavrte se, ko je bil že pozen mrak, rajajo, da vse se trese, re-ga, re-ga, reg, kvak, kvak, kvak, kvak.
#SongtekstJosip Stritar's third verse, as printed in Lešniki (1906)
„Živi ženin naš z nevesto!" glas povzdigne Krakuš svak; zagrmi jih kakih dve sto: rega rega reg, kvak kvak!
#Nederlandse vertaling
Zoals meestal gezongen (drie coupletten)
De kikkers hielden bruiloft, bijeen uit de naburige poelen, ze aten en dronken en zongen, re-ga, re-ga, reg, kvak, kvak, kvak, kvak. Hupsertje, de jonge bruid, de bruidegom was lang van poot, ze dansten allebei zo graag, re-ga, re-ga, reg, kvak, kvak, kvak, kvak. Na het avondmaal zwieren ze rond, toen de schemering al laat was, ze dansen zo dat alles schudt, re-ga, re-ga, reg, kvak, kvak, kvak, kvak.
#Josip Stritars derde couplet, zoals gedrukt in Lešniki (1906)
“Lang leve onze bruidegom en zijn bruid!” verheft zwager Krakuš zijn stem, en een stuk of tweehonderd donderen het terug: rega rega reg, kvak kvak!
#Žabja svatba in het kort
- Land van herkomst
- 🇸🇮 Slovenië
- Gezongen in
- Sloveens
- Tekst van
- Josip Stritar
- Eerste vermelding
- tekst van Josip Stritar, gedrukt in Lešniki (1906); op muziek gezet door Vinko Vodopivec in Cerknica, 1916–1918
- Geschikt voor leeftijd
- 2–7
- Stemming
- speels, dansliedje
- Laatst bijgewerkt
- 27 augustus 2026
Betekenis en herkomst
Dit is een bruiloftsmaal dat volledig door kikkers wordt gehouden, en het is een van de vrolijkste liedjes uit de Sloveense kinderkamer. Uit alle naburige poelen komen de kikkers bijeen om te eten, te drinken, te zingen en te dansen; de jonge bruid is Skokica — “Hupsertje” — en de bruidegom is schitterend langbenig. Na het avondmaal zwieren ze rond in de late schemering tot de grond schudt, en in Stritars volledige tekst brengt een zwager met de naam Krakuš een toost uit die een stuk of tweehonderd kikkers terugdonderen — elk couplet afgesloten met een koor van gekwaak.
Dat gekwaak is de kern van het liedje. Re-ga, re-ga, reg, kvak, kvak is de Sloveense manier om de kikkerroep op te schrijven, en kinderen vinden het heerlijk om hem aan het eind van elk couplet samen met de hele poel uit te schallen.
Het lied heeft twee bekende makers, al wordt het zo veel gezongen dat het vaak als ljudska, volkslied, wordt afgedrukt. De tekst is van Josip Stritar (1836–1923), een van de centrale figuren van de Sloveense literatuur van de negentiende eeuw; “Žabja svatba” staat in Lešniki, zijn dichtbundel voor jonge lezers uit 1906, in vijf strofen die eindigen met de rivierkreeften die de hele nacht wakker liggen en zich afvragen wat dat lawaai betekent. De muziek is van Vinko Vodopivec (1878–1952). De Sloveense Wikipedia vermeldt dat hij Stritars tekst op muziek zette toen hij in 1916–1918 in Cerknica woonde, met de kikkers kwakend op zomeravonden, en dat het stuk sindsdien het officieuze volkslied is geworden van het koor dat zijn naam draagt. Beide makers zijn meer dan zeventig jaar dood, dus het lied is publiek domein. De drie coupletten die eerst worden gegeven zijn die welke de meeste mensen zingen; Stritars toostcouplet staat apart, in zijn eigen bewoordingen.
Veelgestelde vragen
- Waar gaat “Žabja svatba” over?
- Over een kikkerbruiloft. De kikkers komen uit alle naburige poelen bijeen om te eten, te drinken, te zingen en te dansen — de jonge bruid is “Skokica” (Hupsertje), de bruidegom is langbenig — en na het avondmaal zwieren ze rond in de late schemering tot alles schudt, alles op een kwakend refrein “re-ga, re-ga, reg, kvak, kvak”.
- Wat betekent het refrein?
- Het is kikkerzang. “Re-ga, re-ga, reg” en “kvak, kvak” zijn de Sloveense manier om het kwaken van een kikker op te schrijven (zoals “kwak”), zodat je het hele bruiloftsgezelschap samen hoort kwaken — en daar zit voor kinderen een groot deel van de pret.
- Wie schreef “Žabja svatba”?
- De tekst is van de Sloveense dichter Josip Stritar (1836–1923); hij staat als “Žabja svatba” in zijn bundel Lešniki uit 1906. De muziek is van de componist Vinko Vodopivec (1878–1952), die volgens de Sloveense Wikipedia Stritars tekst op muziek zette toen hij in 1916–1918 in Cerknica woonde, luisterend naar het gekwaak van de kikkers op zomeravonden. Beiden zijn meer dan 70 jaar dood, dus het lied is publiek domein. Het wordt zo veel gezongen dat songtekstsites als besedilo.si het afdrukken als “ljudska” — volkslied — en Wikipedia het “bijna een volkslied geworden” noemt, maar het heeft bekende makers.
- Waar komt het couplet over Krakuš vandaan?
- Uit Stritars gedrukte tekst. De drie coupletten die de meeste mensen tegenwoordig zingen zijn het eerste, tweede en vierde van Stritars vijf; het couplet waarin “Krakuš svak” — zwager Krakuš — de toost uitbrengt is zijn derde, en een laatste couplet over de rivierkreeften die door het lawaai wakker liggen wordt meestal helemaal weggelaten. Gezongen versies strijken ook een paar woorden glad: Stritars “vriskajo” (ze juichen) wordt “rajajo” (ze dansen), en “svak” wordt “svat” (bruiloftsgast).
Bronnen
- Josip Stritar — Lešniki (Celovec: Družba sv. Mohorja, 1906), "Žabja svatba", p. 13 (scan on Wikimedia Commons)
- Wikipedija — Vinko Vodopivec (composition of "Žabja svatba" on Stritar's text)
- Wikipedija — Josip Stritar
- ChoralWiki — Žabe (Vinko Vodopivec)
- Besedilo.si — Žabe svatbo so imele (Žabja svatba), three-verse sung version, credited there as "ljudska"
