Songtekst
Little Bunny Foo Foo, Hopping through the forest, Scooping up the field mice, And bopping 'em on the head.
#And down came the good fairy and she said: "Little Bunny Foo Foo, I don't want to see you Scooping up the field mice And bopping 'em on the head. I'll give you three chances, And if you don't behave I'll turn you into a goon!"
#The next day same as before, except: two chances... Then: one chance...
#Last verse: "Little Bunny Foo Foo, I gave you three chances, POOF! Now you're a goon!"
#Nederlandse vertaling
Little Bunny Foo Foo huppelt door het bos, schept de veldmuizen op en tikt ze op hun kop.
#En daar kwam de goede fee naar beneden en zei: “Little Bunny Foo Foo, ik wil niet zien dat je de veldmuizen opschept en ze op hun kop tikt. Ik geef je drie kansen, en als je je niet gedraagt, verander ik je in een goon!”
#De volgende dag alles net als eerst, alleen: twee kansen ... Daarna: één kans ...
#Laatste couplet: “Little Bunny Foo Foo, ik heb je drie kansen gegeven, POEF! Nu ben je een goon!”
#Little Bunny Foo Foo in het kort
- Land van herkomst
- 🌐 Onbekend
- Gezongen in
- Engels
- Tekst van
- Traditioneel
- Eerste vermelding
- modern; vroegste vermeldingen uit 1970
- Geschikt voor leeftijd
- 2–7
- Stemming
- speels, traditioneel
- Laatst bijgewerkt
- 27 augustus 2026
Zo zing je het
- Laat de ene hand huppelen als het konijn en tik bij elke “bopping 'em on the head” zachtjes met je andere vuist.
- Zwaai als de goede fee met je vinger en tel de drie kansen op je vingers af.
- Gooi bij de laatste “POEF!” je handen omhoog — het konijn is een “goon” geworden.
Betekenis en herkomst
Eigenlijk is dit een klein moraalstuk met gebaren. Konijn Foo Foo huppelt door het bos en doet iets wat niet mag — de veldmuizen opscheppen en ze op hun kop tikken — en telkens weer daalt een goede fee neer om hem te waarschuwen, met drie kansen. Hij verspeelt ze alle drie, dus maakt ze haar dreigement uiteindelijk waar en verandert hem, POEF, in een “goon”. Het klassieke slot levert de kreungrappige woordspeling waar het hele liedje op afstevent: hare today, goon tomorrow.
Hoe vertrouwd het op het schoolplein ook klinkt, het is een modern liedje, en niemand weet waar het vandaan komt. De taalkundige Neal Whitman, die ernaar zocht, vond niets van vóór 1970: dat jaar duikt het op in Beverly Cleary’s roman Runaway Ralph, waarin een jongen op zomerkamp “Little Rabbit Fru-Fru” zingt, en in The New Yorker, dat “little Bunny Phoo Phoo” noemt als personage uit een kinderverhaal. Beide zijn Amerikaanse publicaties, en mensen herinneren zich dat ze het in de jaren zestig zongen, maar verder reikt het spoor niet. Van een eeuwenoude stamboom is geen sprake, al wordt online steeds weer beweerd dat het bij Chaucer of Shakespeare opduikt: dat begon in 1997 als een grap op de nieuwsgroep alt.folklore.urban, waar verzonnen “vroege” versies in beroemde teksten werden geschreven. De melodie is daarentegen echt oud: de coupletten worden gescandeerd op de wijs van het Frans-Canadese liedje “Alouette”. Tussen het huppelen, het tikken, de vermanende vinger van de fee en de slotmetamorfose door krijgen kinderen een klein, bevredigend lesje mee — dat het pesten van kleinere wezens uiteindelijk toch niet ongestraft blijft.
Veelgestelde vragen
- Wat gebeurt er in “Little Bunny Foo Foo”?
- Een ongehoorzaam konijn huppelt door het bos, schept de veldmuizen op en tikt ze op hun kop. Er verschijnt een goede fee die hem waarschuwt te stoppen en hem drie kansen geeft; hij slaat ze allemaal in de wind, dus bij de laatste verandert ze hem in een “goon”. Het is een komisch waarschuwingsverhaaltje — met de bekende moraal “hare today, goon tomorrow”.
- Op welke wijs wordt “Little Bunny Foo Foo” gezongen?
- Op de melodie van het Frans-Canadese liedje “Alouette” — dezelfde melodievorm die je in “Down by the Station” hoort. Het wordt half sprekend gezongen, terwijl de coupletten worden uitgebeeld.
- Hoe oud is “Little Bunny Foo Foo”, en is het echt eeuwenoud?
- Nee. De taalkundige Neal Whitman, die de geschiedenis van het liedje natrok, vond als vroegste vermeldingen twee uit 1970 — Beverly Cleary's roman “Runaway Ralph” en een artikel in “The New Yorker” —, al herinneren mensen zich dat ze het in de jaren zestig al zongen. De bewering dat het bij Chaucer of Shakespeare zou voorkomen, komt uit een schertsende discussie op de nieuwsgroep alt.folklore.urban in 1997, waarin verzonnen “vroege” versies in beroemde teksten werden geschreven. Waar het liedje echt vandaan komt, is niet bekend.
