Songtekst
One, two, three, four, five, Once I caught a fish alive. Six, seven, eight, nine, ten, Then I let it go again. Why did you let it go? Because it bit my finger so. Which finger did it bite? This little finger on my right.
#Nederlandse vertaling
Nederlandse betekenisvertaling
Eén, twee, drie, vier, vijf, eens ving ik een levende vis. Zes, zeven, acht, negen, tien, toen liet ik hem weer gaan. Waarom liet je hem gaan? Omdat hij zo in mijn vinger beet. In welke vinger beet hij? In deze pink van mijn rechterhand.
#One, Two, Three, Four, Five, Once I Caught a Fish Alive in het kort
- Land van herkomst
- 🌐 Onbekend
- Gezongen in
- Engels
- Tekst van
- Traditioneel
- Eerste vermelding
- Fish-and-finger forms collected in Pennsylvania and Ohio, printed 1888
- Geschikt voor leeftijd
- 2–6
- Stemming
- telliedje, leerzaam, speels, traditioneel
- Laatst bijgewerkt
- 27 augustus 2026
Zo zing je het
- Zing eerst langzaam, zodat de Engelse woorden en herhalingen duidelijk blijven.
- Koppel een eenvoudig gebaar aan elke terugkerende regel of elk getal.
- Laat bij de volgende ronde een ander kind de gebaren leiden.
Betekenis en herkomst
Het rijmpje opent met twee heldere telreeksen—één tot vijf en zes tot tien—die een vraag-en-antwoordverhaal omlijsten. Een dier wordt gevangen, vrijgelaten en vervolgens beschuldigd van een beet in een vinger. Het laatste antwoord wijst de rechterpink aan en geeft het tellen een concreet slot dat ieder kind kan laten zien.
Henry Carrington Bolton drukte in 1888 twee varianten met vis en vinger af, naast een haasvorm (‘Once I caught a hare alive’) uit Missouri en Nebraska. In zijn tekst uit Pittsburgh, Pennsylvania, bijt de vis in de vinger en daar houdt het op; pas de tekst uit Ohio vraagt ‘Which finger did it bite?’ en antwoordt ‘the little finger on the right’. Geen van de voorbeelden bevat in zijn eentje alle nu vertrouwde regels. Daarom noemt de pagina de tekst een samengestelde versie en geen letterlijke historische transcriptie.
Kinderen kunnen bij elk getal een vinger opsteken, vangen en loslaten uitbeelden en tot slot de rechterpink aanwijzen. De dierwissel — die de haasvorm in de jaren 1880 al voordeed — laat zien hoe een rijm kan variëren zonder zijn vorm te verliezen.
Veelgestelde vragen
- Is het viscouplet de oudste vorm van One, Two, Three, Four, Five?
- Er is geen enkele bron gevonden voor de volledige bekende tekst. Henry Carrington Bolton drukte in 1888 twee vis-en-vingervarianten af — één uit Pittsburgh, Pennsylvania, die stopt bij de gebeten vinger, en één uit Ohio, die de vraag welke vinger en het antwoord ‘de rechterpink’ toevoegt — naast een verwant aftelrijmpje over een gevangen haas; daarom is de tekst hier als samengesteld aangeduid.
- Waarom eindigt het rijmpje met de pink van de rechterhand?
- De laatste vraag is welke vinger de vis beet, en het antwoord wijst de rechterpink aan. Dat gebaar geeft het vraag-en-antwoordrijmpje een duidelijk einde en verbindt tellen met de naam van een lichaamsdeel.
