Jack Be Nimble

Dit piepkleine rijmpje is eigenlijk een momentopname van een spel. Over een brandende kandelaar springen was een echt gebruik — half sport, half waarzeggerij: je zette een kaars op de vloer en sprong eroverheen, en wie de vlam passeerde zonder haar te doven, mocht dat lezen als een teken van geluk. Het hele rijmpje is alleen de aanloop en de sprong: wees lenig, wees vlug, en hup, je bent eroverheen.

Het werd rond 1815 opgeschreven en halverwege de eeuw opnieuw verzameld door de folklorist James Orchard Halliwell. De auteur is, net als de “Jack” van zoveel rijmpjes, niemand in het bijzonder — Jack was nu eenmaal de gangbare naam voor een gewone jonge kerel.

Het heeft het mede overleefd omdat het zo kort en zo actief is: vier regels die een peuter in een minuut leert, en een uitnodiging om te springen. Kinderen spelen het nog steeds na, meestal over iets wat heel wat veiliger is dan een open vlam, en het plezier is hetzelfde als waarop het rijmpje gebouwd is — de kleine triomf van een geslaagde sprong.