Songtekst
Sonce, zemlja, mesec vrte se brez kolesec, letijo brez peresec, v nebo se točijo, na vejo skočijo, brez poka počijo.
#Nederlandse vertaling
De zon, de aarde, de maan, ze draaien zonder wieltjes, ze vliegen zonder veertjes, ze rollen de hemel in, ze springen op een tak, ze knappen zonder knal.
#Sonce, zemlja, mesec in het kort
- Land van herkomst
- 🇸🇮 Slovenië
- Gezongen in
- Sloveens
- Tekst van
- Oton Župančič
- Eerste vermelding
- poem "Otroci spuščajo mehurčke" by Oton Župančič (1878–1949)
- Geschikt voor leeftijd
- 2–7
- Stemming
- speels, traditioneel
- Laatst bijgewerkt
- 27 augustus 2026
Betekenis en herkomst
Deze zes regels klinken als pure onzin tot je de titel kent. Het gedicht heet Otroci spuščajo mehurčke — “Kinderen blazen zeepbellen” — en zodra dat gezegd is, valt alles erin op zijn plaats. De zon, de aarde en de maan zijn helemaal niet het onderwerp; ze zijn datgene waarmee de bellen worden vergeleken die uit het pijpje opstijgen, elk een kleine, glanzende wereld op zich.
Zo gelezen houden de onmogelijkheden op onmogelijk te zijn. Natuurlijk draaien de kleine bollen zonder wielen en vliegen ze zonder veren: het zijn zeepbellen. Ze rollen de hemel in, blijven even aan een tak hangen en knappen dan — de regel die het hele spel verraadt — zonder knal, wat precies is wat een zeepbel doet en precies wat een planeet niet doet. Het is een prachtig zuinig stukje kijken van de Sloveense dichter Oton Župančič (1878–1949), die het gedicht opnam in zijn kinderbundel Mehurčki en het beeld al het werk liet doen.
Veelgestelde vragen
- Waar gaat “Sonce, zemlja, mesec” over?
- Over zeepbellen. Het gedicht heet “Otroci spuščajo mehurčke” — “Kinderen blazen zeepbellen” — en de zon, de aarde en de maan zijn datgene waarmee de opstijgende bellen worden vergeleken: ze draaien “zonder wieltjes”, vliegen “zonder veertjes”, rollen de hemel in, blijven aan een tak hangen en knappen “zonder knal”.
- Waarom noemt het de zon, de aarde en de maan?
- Omdat een zeepbel er precies zo uitziet. Elke glanzende, zwevende bol wordt met een hemellichaam vergeleken, en daarom kunnen de kleine bollen draaien en vliegen zonder wielen en zonder vleugels. De laatste regel verraadt het spel: echte planeten knappen niet, zeepbellen wel — geluidloos, “zonder knal”.
- Wie schreef “Sonce, zemlja, mesec”?
- De Sloveense dichter Oton Župančič (1878–1949). Deze zes regels zijn zijn gedicht “Otroci spuščajo mehurčke” uit zijn kinderbundel “Mehurčki”.
