Songtekst
One, two, buckle my shoe, Three, four, open the door, Five, six, pick up sticks, Seven, eight, lay them straight, Nine, ten, a good fat hen, Eleven, twelve, dig and delve, Thirteen, fourteen, maids a-courting, Fifteen, sixteen, maids in the kitchen, Seventeen, eighteen, maids a-waiting, Nineteen, twenty, my plate's empty.
#Nederlandse vertaling
Eén, twee, gesp mijn schoen vast, drie, vier, doe de deur open, vijf, zes, raap de stokjes op, zeven, acht, leg ze recht neer, negen, tien, een mooie vette kip, elf, twaalf, graven en spitten, dertien, veertien, meiden die het hof gemaakt wordt, vijftien, zestien, meiden in de keuken, zeventien, achttien, meiden die opdienen, negentien, twintig, mijn bord is leeg.
#One, Two, Buckle My Shoe in het kort
- Land van herkomst
- 🇬🇧 Verenigd Koninkrijk
- Gezongen in
- Engels
- Tekst van
- Traditioneel
- Eerste vermelding
- 1805 (in Amerika herinnerd van omstreeks 1780)
- Geschikt voor leeftijd
- 2–7
- Stemming
- speels, traditioneel, telliedje
- Laatst bijgewerkt
- 25 juli 2026
Zo zing je het
- Steek bij elk getal de bijbehorende vingers op en tel twee aan twee — één-twee, drie-vier.
- Speel elke keer het rijmende handelingetje uit — een schoen vastgespen, een deur openen, stokjes oprapen en recht neerleggen.
- Vertraag aan het eind, zodat “nineteen, twenty, my plate's empty” als de afsluiting landt.
Betekenis en herkomst
Dit is tellen, vermomd als een lijstje klusjes. Het rijmpje loopt in stappen van twee van één tot twintig en hangt aan elk paar een klein rijmend handelingetje: gesp mijn schoen vast, doe de deur open, raap de stokjes op, leg ze recht neer. Een kind komt bijna per ongeluk tot twintig, meegetrokken door de rijmen en de beelden van het gewone leven — schoenen en deuren, stokjes en kippen, meiden in de keuken — tot het bord leeg is en het tellen klaar.
In Groot-Brittannië bereikte het in 1805 de drukpers, maar in de mond was het duidelijk ouder dan op papier: een folklorist tekende op hoe een Amerikaanse vrouw zich een versie van omstreeks 1780 herinnerde. Zoals de meeste telrijmpjes heeft het geen auteur en schuift het zachtjes tussen versies heen en weer.
Geen van de woorden draagt een geheim. Ze staan er om op de getallen te rijmen en om een klein handje bezig te houden — vastgespen, openen, oprapen — terwijl het echte werk, leren tellen, er stilletjes onderdoor gaat.
Veelgestelde vragen
- Wat voor soort rijmpje is dit?
- Een telrijmpje. Het loopt de getallen van één tot twintig twee aan twee af en koppelt aan elk paar een klein rijmend handelingetje — een schoen vastgespen, de deur openen, stokjes oprapen — zodat kinderen het tellen oefenen terwijl ze elke stap doen of zich voorstellen.
- Hoe oud is “One, Two, Buckle My Shoe”?
- Het werd in Groot-Brittannië voor het eerst gedrukt in 1805, in “Songs for the Nursery”. Een verzamelaar tekende bovendien een oudere Amerikaanse herinnering eraan op, van omstreeks 1780 in Massachusetts, dus het was duidelijk al in gesproken gebruik voordat het de drukpers bereikte.
- Betekenen de woorden iets?
- Niet echt — ze zijn gekozen om op de getallen te rijmen en om kleine, huiselijke tafereeltjes uit het dagelijks leven te geven: schoenen en deuren, stokjes en kippen, meiden in de keuken. Het gaat om het tellen, niet om het verhaal.
